​​Η Σπουδή της Φωνής

​

• Μουσική αντίληψη του Σύγχρονου Τραγουδιού με βάση τη μεθοδολογία των Θεωρητικών της Jazz:  Η Jazz αποτελεί σημαντικό θεμέλιο για τη μουσική αντίληψη της σύγχρονης μουσικής στο contemporary singing. Ρυθμικό σολφέζ, groove, swing, phrasing, αρμονία και αυτοσχεδιασμός αποτελούν το θεωρητικό υπόβαθρο που πρέπει να γνωρίζει ο σύγχρονος τραγουδιστής. Δεν πρόκειται μόνο για τη μελέτη της Jazz ως μουσικού είδους. Η μεθοδολογία και η μουσική της γλώσσα έχουν επηρεάσει σε μεγάλο βαθμό το σύγχρονο τραγούδι. Χαρακτηριστικά παραδείγματα αποτελούν τραγουδιστές και δημιουργοί όπως Stevie Wonder, Sting, Whitney Houston κ.ά., των οποίων η μουσική και η ερμηνεία αξιοποιούν στοιχεία αυτής της παράδοσης. Η γνώση αυτών των στοιχείων επιτρέπει στον τραγουδιστή να αναπτύξει ουσιαστική μουσική αντίληψη, να κατανοεί το ρυθμό, τη φρασεολογία, την αρμονία και τη δομή της μουσικής και να ερμηνεύει με μεγαλύτερη ελευθερία και ακρίβεια.

• Ανατομία και λειτουργία του φωνητικού μηχανισμού: Μας οδηγεί στην επίγνωση των κινήσεων του σώματός μας, και όχι μόνο των μυών του λαιμού. Με αυτόν τον τρόπο συνειδητοποιούμε τον νευρομυϊκό συντονισμό, οχι μόνο στις χορδές αλλά και σε όλα τα όργανα που συμμετέχουν στην φωνηση. Η φώνηση επηρεάζεται από τον συντονισμό ολόκληρου του σώματος — από τη γνάθο, τη γλώσσα, τον αυχένα και τους ώμους μέχρι τον κορμό και την κοιλιακή περιοχή. 

• Χαλάρωση και ελευθερη αναπνοή: η αποδέσμευση της περιττής μυϊκής έντασης («σφίξιμο»), η τεχνική της χαλάρωσης βοηθά τον τραγουδιστή να αναγνωρίζει και να αποδεσμεύει τις εντάσεις που περιορίζουν τη φυσική λειτουργία της φωνής, επιτρέπει στη φυσική αναπνοή να λειτουργεί ελεύθερα και να ισορροπεί με την μυική ένταση. Η τεχνική δεν έχει ως τελικό σκοπό τον έλεγχο της φωνής, αλλά την ελευθερία της, μέχρι η σωστή λειτουργία να γίνει δεύτερη φύση.

• Τεχνική της Φωνής: συστηματική ανάπτυξη του φωνητικού μηχανισμού μέσα από ασκήσεις προσαρμοσμένες στο επίπεδο και στις ανάγκες κάθε φωνής: έκταση, συντονισμός, legato, articulation, portamento, flexibility, δυναμικές, έλεγχος και ποιότητα του ήχου. Η τεχνική δεν έχει ως τελικό σκοπό να κατευθύνει τη φωνή, αλλά να δημιουργεί τις προϋποθέσεις ώστε να λειτουργεί ελεύθερα και φυσικά — να την προσδοκάς, όχι να την κατευθύνεις.

• Ρεπερτόριο: Το ρεπερτόριο δεν επιλέγεται μόνο για να αναδείξει όσα ήδη μπορεί να κάνει ο τραγουδιστής. Επιλέγεται για να τον οδηγήσει σε ανώτερο επίπεδο. Εσύ προτείνεις τα τραγούδια που αγαπάς· εγώ θα σου προτείνω εκείνα που μπορούν να ανεβάσουν το επίπεδό σου, πέρα από τις δεδομένες προτιμήσεις σου.

• Ανάπτυξη της Δεξιοτεχνίας: εφαρμογή της τεχνικής και της μουσικής γνώσης στο σύγχρονο ρεπερτόριο, μέσα από απαιτητικά τραγούδια και αυξανόμενες ερμηνευτικές και τεχνικές απαιτήσεις. 

• Ορθοφωνία και λόγος: σωστή και καθαρή εκφορά του λόγου, σωστή άρθρωση φωνηέντων και συμφώνων, τονισμός, ρυθμός της ομιλίας και γενικότερα η ευκρίνεια της εκφοράς, ώστε να γίνεται ο λόγος καταληπτός από τον ακροατή και να επιτυγχάνεται ουσιαστική επικοινωνία μαζί του. Το ίδιο ισχύει για όλες τις γλώσσες.

• Ερμηνεία: Ο τραγουδιστής δεν μπορεί να λέει μόνο λέξεις,, πρέπει να κατανοεί τι λέει ώστε να αποδίδεται και να μεταφέρεται το νόημα στον ακροατή, να καταθέτει τις προσωπικές του εμπειρίες και να αναπτύσσει την προσωπική του προσέγγιση στο τραγούδι, το ερμηνευτικό phrasing, να εκφράζει συναισθήματα μεσα απο τις δυναμικές, την αισθητική και καλλιτεχνική ταυτότητα, που να φέρει την σφραγίδα του.​

​